Black Piet Rising
Zo, nog effe op de valreep een heerlijk avondje! VERVOLGEN VOLGEN.
"Piet," klonk het krakerig over de intercom, gevolgd door wat zware ademhaling. "Piet. Piiieeeeeettt. Ppppiieeeeeeeetttje! Ik wil Zwarte Piet hhhhhhhhhhehhhhh *KKGGTTT*"
De hoofdpieten keken vuil en vals de hulpsinterklaas aan, alsof deze de authorisatie van de stem kon overtreffen. De hulpsinterklaas wist wel beter.
"Wat zitten jullie dom te staren," snauwde hij ze toe, "Aan het werk, luie apen."
Hij stapte af van zijn paard, en trok Zwarte Piet omhoog.
"Deze is voor de baas."
"Piet. Piet. Piet. Piet," hijgde de stem. Een van de hoofdpieten had de ketens van Zwarte Piet verwijderd, die nu zijn polsen masseerde.
"Wel?" gromde de Hulpsinterklaas, nog geen vijf centimeter verwijderd met zijn gezicht van het gezicht van Zwarte Piet.
"Je baas roept, hond. Je kan maar beter komen."
Zwarte Piet rook de rotte koffie lucht uit de bek van die kaasklaas. Hij keek hem stoïcijns aan. Geen krimp gevend.
De hulpsint bewoog zijn hand snel naar zijn holster, krampachtig het handvat van zijn pistool grijpend. De lichte trilling proberend te verbergen.
"Of wil je liever een probleem maken," hijgde de Hulpsint, "Neger. Nou? Neger?"
Zwarte Piet snoof minachtend, als een verholen lach. Hij zette eerst een voet in de richting van de kajuit van de kapitein, en liep toen door. Hij pauzeerde slechts eenmaal, opkijkend naar de zon. Vandaag zou het de dag worden. Alles of niets. Het was, hoe dan ook, een goede dag om te sterven.
BLACK PIET RISING
Zwarte Piet zijn gespierde zwarte lijf blonk zwetend in de zon. Mismoedig keek hij omhoog, verlangend naar vrijheid. Achter hem kwam een Hulpsinterklaas op Amerigo voorbij, een shotgun losjes in zijn rechterhand en zweet uit zijn nek wegdeppend met een fluwelen zakdoek.
"Doorwerken," snauwde hij. Zwarte Piet keek vuil om, maar geconditioneerd door de vele geweerkolven in zijn Spaanse kraag begon hij toch weer te werken.
"Doorwerken," snauwde hij. Zwarte Piet keek vuil om, maar geconditioneerd door de vele geweerkolven in zijn Spaanse kraag begon hij toch weer te werken.
"Werken aan een ketting," zong hij weer mee met de andere Pieten, op het ritme van het inpakken van kadootjes,
"Trippel trappel trippel trop /
Mag pas naar huis als het werk is op." Zwarte Piet pakte de zoveelste conflict-teddybeer in. In elkaar genaaid door kinderen wiens armen eraf waren gehakt door Nigeriaanse warlords. Kinderen zoals zijn zoontje ooit een kind was.
Zijn gedachten gingen terug naar het zwarte Pietendorp in centraal Angola, waar hij met een laars in zijn nek op de grond lag voor een Hulpsinterklaas. Omringd door broeders met Russische machinegeweren. Zo'n zelfde teddybeer in twee stukken voor zijn hoofd gegooid.
"Trippel trappel trippel trop /
Mag pas naar huis als het werk is op." Zwarte Piet pakte de zoveelste conflict-teddybeer in. In elkaar genaaid door kinderen wiens armen eraf waren gehakt door Nigeriaanse warlords. Kinderen zoals zijn zoontje ooit een kind was.
Zijn gedachten gingen terug naar het zwarte Pietendorp in centraal Angola, waar hij met een laars in zijn nek op de grond lag voor een Hulpsinterklaas. Omringd door broeders met Russische machinegeweren. Zo'n zelfde teddybeer in twee stukken voor zijn hoofd gegooid.
"Je levert niet genoeg," had de klaas afwezig gezegd, geïrriteerd om zich heen naar de ravage kijkend. De hutten die hij in de brand had laten steken.
"Ik kan niet leveren wat jullie willen. Jullie betalen niets," had Zwarte Piet gezegd, "Ik kan niet rondkomen."
De hulpsinterklaas lachte.
"Weet je hoeveel zoete kinderen willen betalen voor deze teddyberen, Piet?"
Zwarte Piet zei niets.
"Inderdaad. Niets. Wat zoete kinderen willen dat pakken ze. Uit hun schoen. En wat denk jij dat zij van een Pietje vinden die helemaal niets in die schoen wil stoppen? Terwijl zij... zo zoet zijn geweest?"
De hulpsinterklaas zoog stevig aan zijn sigaret, en flikte daarna met twee vingers de vonkende peuk naar Zwarte Piet zijn gezicht. Hij keek hem vuil aan.
"Dat vinden ze stout. En heel erg ondeugend."
De hulpsint trok een machete uit zijn riem, terwijl hij Zwarte Piet met theatraal overdrijven verdrietig aankeek.
"Ik begrijp het natuurlijk wel. Kinderen zijn heel erg duur. Dus misschien moeten wij helpen jouw leven wat goedkoper te maken."
"Weet je hoeveel zoete kinderen willen betalen voor deze teddyberen, Piet?"
Zwarte Piet zei niets.
"Inderdaad. Niets. Wat zoete kinderen willen dat pakken ze. Uit hun schoen. En wat denk jij dat zij van een Pietje vinden die helemaal niets in die schoen wil stoppen? Terwijl zij... zo zoet zijn geweest?"
De hulpsinterklaas zoog stevig aan zijn sigaret, en flikte daarna met twee vingers de vonkende peuk naar Zwarte Piet zijn gezicht. Hij keek hem vuil aan.
"Dat vinden ze stout. En heel erg ondeugend."
De hulpsint trok een machete uit zijn riem, terwijl hij Zwarte Piet met theatraal overdrijven verdrietig aankeek.
"Ik begrijp het natuurlijk wel. Kinderen zijn heel erg duur. Dus misschien moeten wij helpen jouw leven wat goedkoper te maken."
Het gegil van zwart Pietje, zijn zoon die voor zijn ogen werd gesleept. Daar hield de herinnering altijd op. De pijn. Te hevig. Hij sloot zijn ogen en drukte een traan mee met zijn zweet. "DOORWERKEN!!" gilde een hoofdpiet, klappend met zijn zweep. Gretig onderdanig aan de blanke man als een dankbare hond voor hun beperkte privileges. Verraders van hun soort. Zwarte Piet vond ze nog verachterlijker dan de bezweetplekte blanke overheersers waarmee ze samenwerkten.
KLUNK. Weer een pakje af, in het laadruim van de pakjesboot geworpen waar andere Pieten ze weer sorteerden. Elk jaar weer meer voor dat materialistische blanke uitschot. Hoeveel hutten moesten hiervoor dit jaar branden?
KNATS. Een steek van pijn schoot door zijn nieren, waardoor Zwarte Piet achteroversloeg.
"IK ZEI DAT JE MOEST DOORWERKEN!" brulde de Hulpsinterklaas op het paard achter hem, zijn geweer weer naar beneden ploertend. Zwarte Piet dook net op tijd weg, en had die klaas met zijn ketens van zijn paard afgerukt als hij niet overmand was door de twee hoofdpieten die nu met hun zwepen op hem insloegen. KLATS! KRATAK!! Zwarte Piet kronkelde onder de bloedstriemen veroorzakende krakende zwepen. Een van de hoofdpieten ontblootte zijn tanden, klaar om hem volledig dood te slaan. Uit jaloezie voor de trotse zwarte standvastigheid van Zwarte Piet, waarschijnlijk. *IiiiieeeeEEEEHHHH kkkgggggttt* klonk het geluid van de aangezette intercom. De pieten en hulpsinterklaas keken op naar de kajuit op de achtersteven. Zwarte Piet opende half zijn ogen en glimlachtte flauw tussen de pijnscheuten door. De aas was in het spel gebracht.
KNATS. Een steek van pijn schoot door zijn nieren, waardoor Zwarte Piet achteroversloeg.
"IK ZEI DAT JE MOEST DOORWERKEN!" brulde de Hulpsinterklaas op het paard achter hem, zijn geweer weer naar beneden ploertend. Zwarte Piet dook net op tijd weg, en had die klaas met zijn ketens van zijn paard afgerukt als hij niet overmand was door de twee hoofdpieten die nu met hun zwepen op hem insloegen. KLATS! KRATAK!! Zwarte Piet kronkelde onder de bloedstriemen veroorzakende krakende zwepen. Een van de hoofdpieten ontblootte zijn tanden, klaar om hem volledig dood te slaan. Uit jaloezie voor de trotse zwarte standvastigheid van Zwarte Piet, waarschijnlijk. *IiiiieeeeEEEEHHHH kkkgggggttt* klonk het geluid van de aangezette intercom. De pieten en hulpsinterklaas keken op naar de kajuit op de achtersteven. Zwarte Piet opende half zijn ogen en glimlachtte flauw tussen de pijnscheuten door. De aas was in het spel gebracht.
"Piet," klonk het krakerig over de intercom, gevolgd door wat zware ademhaling. "Piet. Piiieeeeeettt. Ppppiieeeeeeeetttje! Ik wil Zwarte Piet hhhhhhhhhhehhhhh *KKGGTTT*"
De hoofdpieten keken vuil en vals de hulpsinterklaas aan, alsof deze de authorisatie van de stem kon overtreffen. De hulpsinterklaas wist wel beter.
"Wat zitten jullie dom te staren," snauwde hij ze toe, "Aan het werk, luie apen."
Hij stapte af van zijn paard, en trok Zwarte Piet omhoog.
"Deze is voor de baas."
"Piet. Piet. Piet. Piet," hijgde de stem. Een van de hoofdpieten had de ketens van Zwarte Piet verwijderd, die nu zijn polsen masseerde.
"Wel?" gromde de Hulpsinterklaas, nog geen vijf centimeter verwijderd met zijn gezicht van het gezicht van Zwarte Piet.
"Je baas roept, hond. Je kan maar beter komen."
Zwarte Piet rook de rotte koffie lucht uit de bek van die kaasklaas. Hij keek hem stoïcijns aan. Geen krimp gevend.
De hulpsint bewoog zijn hand snel naar zijn holster, krampachtig het handvat van zijn pistool grijpend. De lichte trilling proberend te verbergen.
"Of wil je liever een probleem maken," hijgde de Hulpsint, "Neger. Nou? Neger?"
Zwarte Piet snoof minachtend, als een verholen lach. Hij zette eerst een voet in de richting van de kajuit van de kapitein, en liep toen door. Hij pauzeerde slechts eenmaal, opkijkend naar de zon. Vandaag zou het de dag worden. Alles of niets. Het was, hoe dan ook, een goede dag om te sterven.
"Doorlopen, neger," gromde de Hulpsinterklaas, hem met platte hand in zijn rug vooruitduwend. Zoveel haat en minachting in zijn stem. En straks in Nederland weer gezellig doen alsof er niets aan de hand is. Slavernij? Welke slavernij? Onzin! Om de leugen maar zo hapslikbaar mogelijk weg te maken werd zelfs zijn huidskleur doodvrolijk ontkend.
De blanken die deden alsof ze geloofden dat zwarte Pieten echt zwart zouden zijn door het roet in een schoorsteen, dat werd door de Hulpsinterklazen terug in Spanje weggelachen als "De echte roetmop".
Lach maar, dacht Zwarte Piet. Blijf maar lachen. Spoedig zou hij het zijn die zal lachen. HIJ EN AL ZIJN BROEDERS.
De blanken die deden alsof ze geloofden dat zwarte Pieten echt zwart zouden zijn door het roet in een schoorsteen, dat werd door de Hulpsinterklazen terug in Spanje weggelachen als "De echte roetmop".
Lach maar, dacht Zwarte Piet. Blijf maar lachen. Spoedig zou hij het zijn die zal lachen. HIJ EN AL ZIJN BROEDERS.
"You just can't DO that!!" he cried.
